Maak je keuze, zegt mijn moeder

16 november 2018, vrijdagochtend, ik was aan het facetimen met mijn moeder. Ik zit in Uitgeest, Noord-Holland. Zij zit in Nantong, China. Het voelde helemaal niet zo ver weg, alsof zij gewoon tegenover mij zat.

‘Hoe is het met jou?’ vraagt mijn moeder.

‘Goed.’ zeg ik terwijl ik even stiekem naar het laptopscherm kijk waarop het gesprekverslag openstaat. Het moet nog af.

‘Wat ben je aan het doen?’ vraagt zij.

‘Ik was het gesprekverslag aan het maken. En nu ben ik met jou aan het facetimen.’ zeg ik.

‘Oh ja, ik ben net ook naar de huisarts geweest.’ zeg ik twee seconden later.

‘Huisarts? Wat is er? Ben je ziek?’ Ik kan de zorgen in de toon van haar horen. Zo is zij altijd geweest. In haar ogen ben ik nog steeds een kindje (het geldt hoogstwaarschijnlijk voor alle moeders). Een kindje dat niet goed voor zichzelf kan zorgen. Op zich heeft zij er gelijk in. Vooral als ik eenmaal ben begonnen met het werk, dan kan ik alles vergeten. Het eten, drinken, en zelfs naar de wc.

‘Oh, nee, niet echt, denk ik. Ik ben alleen heel erg moe en kan me niet ontspannen.’ zeg ik.

‘Je kan je niet ontspannen? Hoe komt dat?’

‘Misschien werk ik te veel en ook een opleiding erbij. Morgen ga ik weer naar het college.’

‘Die ene opdracht, die is toch al voorbij?’ vraagt zij. Zij is op de hoogte van bijna alle gebeurtenissen in mijn leven, ook al woont zij samen met mijn vader aan de andere kant van de wereld.

‘Ja, dat klopt.’ zeg ik, ‘maar ik heb nog een en het loopt eind dit jaar af.’

Er valt even stil. En daarna zeg ik, ‘Ik vind interimmen wel leuk hoor, maar het is niet wat ik in de rest van mijn leven wil blijven doen.’

‘Dat weet ik. Je wil trainer en coach worden.’ Zij is scherp.

‘Ja, dat wil ik.’

‘Dat doe je nu toch ook?’

‘Ik merk dat ik er te weinig tijd voor heb.’ zeg ik. De toon van mij is een beetje zeurig.

‘Hoe komt dat?’

‘Als ik trainer en coach wil worden, dan heb ik tijd nodig voor acquisities, netwerkafspraken, voorbereidingen, ontwerpen van nieuwe programma’s, trainingen geven, nazorg van de trainingen. Ik wil de website verder opbouwen. En bijscholing, dat is ook superbelangrijk voor ondernemers.’

‘Wat heb je nodig om al die dingen te kunnen doen?’

‘Tijd.’

‘Bedoel je als je interimopdrachten ernaast hebt, dat je dan weinig tijd hebt voor je onderneming?’

‘Ja, eigenlijk wel, maar ik vind interimmen ook leuk. Elke keer nieuwe organisaties, nieuwe mensen, nieuwe werkzaamheden. Superavontuurlijk!’

‘Onderneming is ook avontuurlijk!’ zegt mijn moeder.

‘Ja, dat wil ik echt heel graag, ondernemen!’ Mijn toon begint enthousiast te worden.

‘Maar je doet nu heel veel tegelijk. Dit maakt je heel moe, en misschien ook overspannen. Het is niet gezond.’ Dat weet ik dondersgoed!

‘Interimmen en trainen, welke vind je leuker?’ vraag zij.

‘Trainen, en coachen!’ zeg ik zonder enig twijfel.

‘Dan weet je het antwoord toch al?’

‘Wat dan?’ Ik kijk verward naar haar.

‘Interimmen van je zaak wegschrappen.’

‘Helemaal stoppen?’

‘Dat hoeft ook weer niet. Als je op een dag weer wil interimmen, kan het altijd. Alleen heb je voor nu meer tijd nodig voor het andere deel. En je doel is niet om het geld te verdienen, wat je wilt is dingen doen waar je passie voor hebt en wat je echt leuk vindt. Klopt het wat ik zeg?’

Zij heeft helemaal gelijk. ‘Als ik mijn gevoel volg, zou ik even willen stoppen met interimmen.’ zeg ik heel eerlijk.

‘Waarom doe je het niet?’

‘Het is toch een stukje zekerheid. En het voelt vertrouwd.’

‘Op een dag zal trainen en coachen ook vertrouwd voelen. En heb je de zekerheid voor nu nodig?’

‘Nee, qua financiering zitten we goed.’

‘En de trainingen, ze beginnen toch al te lopen.’

‘Dat is waar.’

‘Weet je al wat je gaat doen?’

‘Even stoppen met interimmen en op de onderneming focussen.’

‘Ga je dat echt doen?’ Zie je, zij kent me goed!

‘Ja, ik ga het doen.’

‘Em, maak je keuze he?’ zegt mijn moeder, ‘Wij staan altijd achter jou en je keuzes en geloven ook dat je goede keuzes kan maken!’

Na dit gesprek heb ik mijn LinkedIn pagina aangepast. ‘HR-professional (ZZP, parttime beschikbaar)’ is weg en nu staat er ‘Organisatie Happiness Activator|Werkgeluk trainer & (team)coach|Spreker|Inspirator’. Toen ik dat eenmaal had aangepast, voelde het als opluchting. Vanaf dat moment zie ik mezelf echt als ondernemer! En alleen van deze gedachte krijg ik al energie!

Soms vinden we keuzes maken moeilijk. We maken ons zorgen. We zijn bang als het niet goed loopt. Eigenlijk weten we allang wat we willen, alleen dat stapje moet nog gezet worden. Een ding is zeker, als je de keuze nooit hebt gemaakt, zul je het einde ook nooit weten.

Dus… maak je keuze!

Dankjewel, lieve mam! XX

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Download de gratis videoserie

De 9 geheimen die succesvolle HR professionals weten waardoor de voorkomen dat medewerkers niet betrokken zijn bij initiatieven voor werkgeluk

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly